zaterdag 21 juni 2014

De Methusalems onder de eeuwelingen

Laatste update: 22-09-2015


Deze blog wordt herwerkt. Ga naar buitenlandse super-honderdjarigen


Enkele merkwaardige bijzonderheden over de Methusalems

Nausenne Maria, die vermoedelijk omstreeks 1630 werd geboren, overleed in Dinant in 1755. Zij werd 125 jaar, 11 maanden en 6 dagen oud. Bron: Validation of Exeptionel Logevity-Centenarian Validation in Belgium

Priester Hasech Antonius van het Bisdom van Luik, overleed in het jaar 1526 in de leeftijd van 125 jaar.  Bron: Historisch Woordenboek oft Korte Beschrijving van alle mannen geboren in de XVII Nederlandsche Provintiën

Op de eerste zondag van augustus (thuyndag) 1460, vierde men te Ieper de verjaardag van de 116-jarige Mardochus Heyse (°1344). De jubilaris, die ondertussen vier keer weduwnaar geworden was, had er gezamenlijk bij hen, 13 kinderen, waarvan 3 zonen het geestelijke ambt vervulden. Niet minder dan 38 kinderen en kleinkinderen waren aanwezig bij zijn lofviering. Bron: Westvlaamse Eeuwelingen van A. Verbouwe.
Françoise Levapresto, hier gevierd als 108-jarige Te New-York, samen met haar kleinkinderen.  De Stad 01-11-1929
Françoise Levapresto,
hier gevierd als 108-jarige
Te New-York, samen
met haar kleinkinderen.
De Stad 01-11-1929

De 112-jarige Eduard Kenthoft, die op 12 april 1779 te Tielt overleed en zijn gehoor volledig kwijt was, beschikte wonderwel over een fenomenaal geheugen. Hij wist alles nog te vertellen wat er tijdens zijn kinderjaren had afgespeeld. Bron: Westvlaamse Eeuwelingen 1189-1948 van A. Verbouwe

Françoise Levapresto, werd op 4 oktober 1821 in het Bretoense Morlaix, Frankrijk geboren. Op 32-jarige leeftijd in 1853 waagde zij de overstap. Zij, overleed op 109-jarige leeftijd op 29 september 1931 te Richmond County (New York). Ze haalde de titel van super-honderdjarige (110jaar) net niet. Bron: De Stad van 1 november 1929. Historic pages from the archives of the Staten Island Advance: Oct.4, 1921.

Methusalems in de wereld (namen en steden kunnen verkeerdelijk zijn weergegeven in de bronnen en werden identiek overgenomen)



De 109-jarige Brit Sam Everitt uit Colchester. Verzameling, Leondyme.
De 109-jarige Brit Sam Everitt
Sam, hield van veel kaas, bier en uien.
Sam, hield van veel kaas, bier en uien.

Sam Everitt, vierde op 2de Kerstag (jaartal onbekend) zijn 109ste verjaardag. Hij, was toen vermoedelijk de oudste mannelijke inwoner van Groot-Brittannië. Bron: onbekend foto-artikel.


Auguste Picard en Justiniano Roxas
Den Denderbode van 2 mei 1875.
Auguste Picard, uit Rochester in de Amerikaanse Staat New-York, vierde in 1875 zijn 108ste verjaardag. te Quebec woonde er een 106-jarige zuster van hem. Bron: Den Denderbode van 2 mei 1875.

Granny Lambert woonachtig in het Engelse Edmonton, werd 106 jaar in 1919. Bron: De Volksstem van 23 augustus 1919.

Arabella Bridgeman, Engeland overleed op Goede Vrijdag, 1904 in de leeftijd van 105 jaar.  Bron: De Poperingenaar van 1904.

Eugène Chevreul, at iedere morgen een Rum-eierkoek waarin vijftien eieren in verwerkt zaten. De scheikundige uit de 18de eeuw werd 103 jaar oud. Bron: De Poperingenaar van 1904.

Miss Burt, die in een circuswagen in Engeland werd geboren, werd ooit als kind gekidnapt. Ze bevroor bijna op een zeilschip nabij Kaap de Goede Hoorn en kwam als minnemoeder terecht in Krimos. Op 71-jarige leeftijd ontsnapte zij nipt aan de vuurdood. Toch werd zij 103 jaar oud. Bron: De Poperingenaar van 1904.


Bidprentje, Joan Mc Kechnie
Lady Carton de Wiart, geboren Joan Mc Kechnie, overleed te Ierland op 13 januari 2006 op 102-jarige leeftijd. Bron: bidprentje

Miss Agnes Gooding Keader uit Ashfor(k)d Engeland, speelde toen zij 101 jaar oud was nog dagelijks twee uur op haar piano. Bron: De Volksstem van 23 augustus 1919.







Linken:
noeldemey.blogspot.be/2013/10/honderdjarige-oud-strijders-van-1830.html
noeldemey.blogspot.be/2013/11/belgische-honderdjarige-oud-strijders.html
noeldemey.blogspot.be/2013/10/honderdjarige-religieuzen.html
noeldemey.blogspot.be/2013/10/semi-en-superhonderdjarigen-van-belgie.html
noeldemey.blogspot.be/2013/10/belgische-honderdjarige-oud-strijders.html

Noël De Mey

woensdag 18 juni 2014

Honderdjarige oud-strijder W.O. I, Ernest Hessens 1890-1993

Oud-strijder en vuurkruiser Ernest Hessens uit Wereldoorlog I. Verzameling Leondyme.
Oud-strijder en vuurkruiser
Ernest Hessens 1890-1993
Brugse oud-strijders getuigen. Krant van West-Vlaanderen van 8 november 1991.
Brugse oud-strijders getuigen
Krant van West-Vlaanderen
van 8 november 1991
Ernest Hessens, werd op 29 maart 1890* te Brugge geboren. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vluchtte Ernest samen met zijn broer August via Oostende naar Bretagne.

Daar nam hij dienst als oorlogsvrijwilliger. Van 10 januari 1915 tot 15 augustus van datzelfde jaar verbleef hij in het instructiekamp van Fécamp.

Deel uitmakend van het 15de Linieregiment als soldaat 2de klas, werd hij twee dagen daarna naar het front gestuurd en zou er tot 31 januari 1919 actief blijven.

Artikel uit het Brugsch Handelsblad van april 1991, toen Ernest als honderdjarige werd gevierd.
Brugsch Handelsblad
van april 1991
Toch liep Ernest naar het einde van de oorlog toe een kwetsuur op, waarbij hij gedurende een kleine tweetal maanden  van 14 oktober tot 7 december 1918 diende gehospitaliseerd te worden.
Ernest, die als 101-jarige werd gevierd.
Brugsch Handelsblad van 11 april 1991

Gedurende 40 maanden streed Ernest aan het front en 7 maanden achter de linies. Hij was houder van de vuurkaart, had 5 frontstrepen en 1 kwetsuur streep opgelopen. Vervolgens werd hij met volgende eretekens onderscheiden:






Ernest, die als 101-jarige wordt gevierd. Brugsch Handelsblad van 11 april 1991.



Medaille van oorlogsvrijwilliger
Oorlogskruis met Palm
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
Ridder in de Leopold II Orde met Zwaarden
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden

Ernest als 102-jarige, met 3de van links, voormalige OCMW-voorzitter en latere burgemeester van Brugge dhr. Patrick Moenaert. Schepen mevr.  Georgette De Raedt-De Vriese, die in naam van het Brugse stadsbestuur de eeuweling kwam gelukwensen staat 4de van links. Brugsch Handelsblad van 3 april 1991.
Ernest als 102-jarige, met 3de van links,
voormalige OCMW-voorzitter en latere
burgemeester van Brugge dhr.
Patrick Moenaert. Schepen mevr.
Georgette De Raedt-De Vriese, die in
naam van het Brugse stadsbestuur
de eeuweling kwam gelukwensen
staat 4de van links.
Brugsch Handelsblad van 3 april 1991
Ernest, die meubelmaker was, trad in het huwelijk met Catharina Vermeulen. Uit hun huwelijk werd één zoon Andreas geboren, die later als broeder tot de Xaverianengemeenschap zou toetreden. In 1970 werd Ernest weduwnaar.

In 1974 nam hij zijn intrek in het rusthuis "Fabiola" te St.-Andries-Brugge, waar hij er tot driemaal toe als honderdjarige werd gevierd.   Zelden of nooit sprak hij over zijn oorlogsverleden.

Bidprentje, Ernest Hessens 1890-1993
 Verzameling Leondyme
Ernest, overleed er op 17 januari 1993. De voormalige oud-strijder-vuurkruiser uit de Eerste Wereldoorlog werd 102 jaar, 9 maanden, 2 weken en 5 dagen oud.


*Opmerking: Alle geschreven bronnen geven aan, dat Ernest op 29 maart werd geboren. Op het bidprentje staat 29 april.

Bronnen:
Guldenboek der vuurkaart, boekdeel 1936-1937, pagina 97
Brugsch Handelsblad van 29 maart en 11 april 1991 en 3 april 1992
Krant Van West-Vlaanderen van 8 november 1991
Bidprentje, verzameling Leondyme
Legerarchief van Evere
Noël De Mey

maandag 16 juni 2014

Honderdjarige oud-strijder W.O. I, Victor Gussé 1891-1991

Oud-strijder Victor Gussé 1891-1991. Krantenartikel met onbekende oorsprong.
Victor Gussé
1891-1991
Oud-strijder Victor Gussé 1891-1991. Krantenartikel met onbekende oorsprong.
Krantenartikel over
Victor Gussé
Victor Gussé, werd in het landbouwersgezin van Henri en Marie-Louise Verniest op 11 januari 1891 te Knesselare geboren. Hij was van de lichting 1911 en maakte deel uit van het 7de linieregiment. Op 30 juli 1914 vervoegde hij opnieuw zijn voormalige eenheid.

Door ziekte getroffen, werd Victor in de onmogelijkheid gesteld om zijn compagnie te volgen. Op 9 januari 1919 werd Victor aan de C.T.A.M. administratiediensten te Gent toegevoegd.

Daar zou hij aanblijven tot 7 augustus 1919. Victor maakte gedurende 60 maanden deel uit van het leger. Vervolgens werd hij met volgende eretekens onderscheiden:
Oud-strijder Victor Gussé 1891-1991. Krantenartikel met onbekende oorsprong.
Krantenartikel
overlijden Victor Gussé


De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918 (vermoedelijk uitgereikt)
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Herinneringsmedaille der Regering van Zijne Majesteit Albert I
De Erkentelijkheidsmedaille van de N.S.B. (Nationale Strijdersbond)


Nadat Victor het leger verlaten had, trad hij nog hetzelfde jaar in het huwelijk met Cordula Van Hulle (+1984), waarmee zij zeven kinderen zouden grootbrengen. Noodgedwongen moest Victor in de beginjaren van zijn huwelijk uit werken in Frankrijk en was daardoor voor ten minste twee weken uithuizig.

Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog, moest Victor er enige creativiteit aan de dag leggen, om in de noodzakelijke levensbehoeften van zijn gezin te voldoen. Werkzaam zijnde dichter bij huis, verdiende hij weliswaar op clandestiene wijze een centje bij, door tabakswaren te smokkelen.

Een maand nadat zijn eeuwviering te Zomergem plaatsvond, overleed de voormalige oorlogssoldaat op 13 februari 1991. Victor werd 100 jaar, 1 maand en 2 dagen oud.


Bidprentje, Victor Gussé 1891-1991
Bidprentje, oud-strijder Victor Gussé
Rouwbrief, Victor Gussé 1891-1991
Rouwbrief, oud-strijder
Victor Gussé















Bronnen:
Bidprentje en rouwbrief, verzameling Leondyme
Krantenberichten met onbekende oorsprong
Legerarchief van Evere
Noël De Mey

Gaspar Nemius (1587-1667), de zesde bisschop van Antwerpen

Gaspar Nemius 1587-1667, zesde bisschop van Antwerpen.
Uit Zondagsvriend, 06-11-1932
Gaspar du Bois, werd volgens mijn bron,  in het jaar 1587 te 's Hertogenbosch geboren. Een andere duidelijke bron schrijft, dat hij tien jaar eerder op 23 april 1577 ter wereld kwam. Hij volbracht zijn studies aan de hogeschool van Douai, werd priester en was een tijdlang pastoor van de Wervikse parochie in het bisdom van Ieper. In 1613 werd hij naar de hogeschool teruggeroepen, om er als voorzitter van het Koninklijke Seminarie en professor van het H. Schrift te worden.

Na het overlijden van bisschop Jan van Malderen, kwam de bisschoppelijke stoel van Antwerpen vrij te staan. De Spaanse overheid liet zijn keuze vallen op Gaspar du Bois, die zijn naam ondertussen naar het Latijnse Nemius had veranderd.

Op 23 mei 1634 werd hij als dusdanig tot bisschop van Antwerpen aangeduid, om er het jaar daarna op 22 juli in de O.-L.-Vrouwenkerk als zesde bisschop te worden gewijd, door de Mechelse aartsbisschop Jacob Boonen, bisschop Triest van Gent en van bisschop Ophovius uit 's Hertogenbosch.

Over zijn bisschoppelijk werk kan het volgende worden verwoord:" dat hij de scheiding tussen de St.-Bernardusabdij en het bisdom van Antwerpen doorvoerde. Dit was immers een strijdpunt, dat reeds gedurende meer dan een halve eeuw bleef aan sudderen; dat hij deels de statuten van het bisdom hervormde; dat hij als eerste van de Belgische bisschoppen, de pauselijke bul, waarbij de "Augustinus" van Jansenius veroordeeld werd, afkondigde, hierbij een plaats innam, die voor Antwerpen  een bijzondere betekenis had; de door zijn voorganger in gang gezette kerkversieringen verder uitbouwde en tot een hoogtepunt bracht; verder zijn steun verleende aan het Zuidportaal van zijn kathedraal, tot het terug geven van een gotisch karakter..."

Op 24 augustus 1649 werd hij echter door het kapittel van Kamerijk er daar verkozen tot aartsbisschop, waarbij paus Innocentius X, dit bevestigde op 1 december 1651. Door het invullen van zijn nieuwe functie, verliet hij het bisdom Antwerpen op 24 maart 1652. Tot aan zijn overlijden op 22 november 1667, bleef hij zich met dezelfde ijver en overgave inzetten van zijn aartsbisdom. Aartsbisschop Nemius werd te Kamerijk begraven.

Bronnen:
Zondagsvriend van 6 november 1932
Oud-Antwerpse portrettengalerij van Floris Prims
Noël De Mey

woensdag 11 juni 2014

Honderdjarige oud-strijder W.O. I, Grysole Valère 1892-1994

Oud-strijder-vuurkruiser-klaroenblazer Valère Grysole 1892-1994, gevierd als honderdjarige. Verzameling Leondyme.
Valère Grysole 1892-1994,
gevierd als honderdjarige
Valère Grysole, werd als zoon van Henri en Marie-Louise Brulez op 1 juli 1892 te Kemmel geboren. Woonachtig zijnde te Marquette-Nord (Lille) in het arrondissement van Tourcoing, kwam Valère op 9 november 1916 bij de 2de Genie te Watou in dienst als soldaat-klaroenblazer.

Op 1 februari 1917 vertrok hij naar Barneville, om er daarna naar Booitshoeke terug te keren. Valère streed gedurende 12 maanden aan het front en 10 maanden achter de linies. Zijn militaire verplichtingen stopten op 12 augustus 1919.

Bidprentje, Valère Grysole 1892-1994. Verzameling Leondyme.
Bidprentje, Valère Grysole 
Valère was houder van de vuurkaart, had 2 frontstrepen en werd met volgende eretekens onderscheiden:

Het Vuurkruis
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918


Rouwbrief, Valère Grysole 1892-1994. Verzameling Leondyme.
Rouwbrief, Valère Grysole

Valère, die beroepshalve cinema-uitbater was, werd weduwnaar uit een eerste huwelijk van Marie Ghesquiere en uit een tweede huwelijk van Jeanette Samain.

De gewezen oud-strijder-vuurkruiser-klaroenblazer uit Wereldoorlog I, overleed in het Mariaziekenhuis van Poperinge op 10 april 1994. Hij verliet de eeuwcirkel op de leeftijd van 101 jaar, 9 maanden, 1 week en 2 dagen.





Bronnen:
Foto, bidprentje en rouwbrief, verzameling Leondyme
Legerarchief van Evere
Noël De Mey

dinsdag 10 juni 2014

Honderdjarige oud-strijder W.O. I, Goossens Petrus 1889-1990

Petrus Goossens, werd in het gezin van Joannes Franciscus en Maria Van Campenhout op 31 juli 1889 te Rumst geboren. Hij vervulde zijn legerdienst in vredestijd van 15 september 1909 tot 31 juli 1911 bij het 1ste Linieregiment.

Wanneer de Eerste Wereldoorlog uitbrak vervoegde hij op 4 augustus 1914 zijn voormalig regiment en maakte deel uit van de 10de compagnie. Gedurende 38 maanden streed hij aan het front en nog eens 14 maanden achter de linies. Op 31 januari 1919 stopte zijn oorlogservaring. Petrus werd ooit tot een militaire gevangenisstraf van 5 jaar veroordeeld, omwille het feit, dat hij niet tijdig op zijn post verscheen. Deze straf werd wel na vijf maanden ongedaan gemaakt.

Nooit heeft Petrus zich op een volwaardige manier kunnen verdedigen, daar de krijgsrechtsvoering uitsluitend in het Frans werd gevoerd. Petrus, was immers de taal niet machtig (zoals zoveel andere landgenoten). Na de oorlog heeft hij dit dan ook kenbaar gemaakt aan de bevoegde militaire instanties. Vervolgens was Petrus houder van de vuurkaart, liep 1 kwetsuur streep op, had 5 frontstrepen en werd met volgende eretekens onderscheiden:

Oorlogskruis met Palm
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
Het Vuurkruis
Ridder in de Leopold II Orde met Zwaarden
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden
Herinneringsmedaille der Regering van Zijne Majesteit Leopold II
Ridder in de Leopoldsorde met Zwaarden
Officier in de Leopold II Orde met Zwaarden
Officier in de Kroonorde met Zwaarden
Officier in de Leopoldsorde met Zwaarden

Rouwbrief Petrus Goossens
Bidprentje van oud-strijder/vuurkruiser Petrus Goossens 1889-1990. Verzameling Leondyme.
Bidprentje van oud-strijder-vuurkruiser
Petrus Goossens 1889-1990














Petrus, die een voormalige steenbewerker was, werd weduwnaar van Maria De Belder. Als oud-strijder-vuurkruiser van weleer, overleed hij er te Boom op 13 december 1990 en werd hij 101 jaar, 4 maanden, 1 week en 6 dagen oud.

Bronnen:
Bidprentje en rouwbrief, verzameling Leondyme
Koninklijk legerarchief van Brussel
Noël De Mey


woensdag 4 juni 2014

Jan Le Mire (1560-1611), de vierde bisschop van Antwerpen

Uit Zondagsvriend 23-10-1932
De familie Le Mire-die naar haar naam drie spiegels of "miroirs" in haar wapen droeg-waren afkomstig uit Kamerijk. Doch vestigden zij zich midden de XVIde eeuw te Brussel. Jan, die er in 1560 werd geboren vatte zijn Latijnse studies aan bij de Broeders en vervolgens vervulde hij zijn hogere opleiding te Leuven en te Douai.

In 1951 werd Jan als pastoor benoemd van St.Jacob op de Koudenberg te Brussel, de kapel van het Koninklijk Hof. Hij bleef in functie onder de hertogen Albrecht en Isabella, totdat de Stoel van Antwerpen leeg kwam te staan n.a.v. de overplaatsing van bisschop Willem van Bergen naar Kamerijk. Jan Le Mire werd als kandidaat door de aartshertogen naar voor geschoven voor Antwerpen, omwille van zijn verdiensten. Op 30 mei 1604 werd Jan Le Mire, als nieuwe bisschop ingewijd.

Direct na zijn aanstelling zette hij zich aan het werk voor de inrichting van zijn bisdom. Zijn geleerde neef Aubertus Miraus werd als scholaster aangesteld; bracht een seminarie voor priesters tot stand en in 1610 hield hij een synode, dat voor de Antwerpse kerk van grote betekenis was.

Daarenboven onderzocht hij op verzoek van het aartsbisschop de mirakelen, die aan O.L.V. van Scherpenheuvel waren toebedeeld en gaf de geschiedenis weer van het wonderdadig  beeld, dat als eerste bestempeld stond van Scherpenheuvel.

Op 11 januari 1611 sloeg het noodlot toe. Tijdens het huwelijksfeest van de graaf van Hoogstraten met een Berlaymont, die te Brussel werd gehouden, werd hij door een beroerte getroffen. Dezelfde nacht nog overleed bisschop Jan Le Mire.

Acht dagen voor zijn overlijden, voelde hij zich reeds niet goed en had nog zijn testament kunnen opmaken. Een deel van zijn fortuin werd geschonken aan studiebeurzen, om de mogelijkheid te bieden hogere studies aan te vatten. Gedurende Aubertus Le Mire. Beide Le Mire's zijn als oom en neef in de kerkelijke Antwerpse geschiedenis, onafscheidbaar.
eel zijn leven ging zijn belangstelling immers daar naar uit. Ook ijverde hij voor een beter volksonderwijs te Antwerpen met medewerking van zijn secretaris-scholaster

Op nauwelijks 51-jarige leeftijd overleed Jan Le Mire en werd in het koor van de Antwerpse kathedraal begraven.

Bronnen:
Oud-Antwerpse portrettengalerij van Floris Prims
Zondagsnieuws van 23 oktober 1932
Noël De Mey

dinsdag 3 juni 2014

Honderdjarige oud-strijder W.O. I, Goossens Emiel 1885-1985

Bidprentje, Emiel Goossens 1885-1985. Verzameling Leondyme.
Bidprentje
Emiel Goossens, werd op 3 maart 1885 in het gezin van Petrus Augustus en Rosalina Van Lommel te Westerlo geboren. Van 1 november 1905 tot oktober 1907 vervulde Emiel zijn legerdienst als soldaat bij het 1ste Linieregiment.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog, kwam hij effectief terug in dienst van 1 augustus 1914 tot 1 mei 1919. Emiel zat achtereenvolgens bij het 1ste linie Forteresse, 1ste linie en vervolgens bij de pontonniers der genietroepen.

Gedurende zijn 52 maanden actieve aanwezigheid aan het front maakte Emiel ook de veertiendaagse veldtocht mee. Emiel bezat de vuurkaart, had 8 frontstrepen en was houder van volgende eretekens:


Oorlogskruis met Palm
De IJzermedaille
Het Vuurkruis
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Herinneringsmedaille der Regering van Zijne Majesteit Leopold II
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden
De Herinneringsmedaille der Regering van Zijne Majesteit Albert I
Officier in de Leopoldsorde met zwaarden

(Naar alle vermoeden heeft Emiel alle rechthebbende medailles, niet aangevraagd)

Bidprentje, oud-strijder/vuurkruiser Emiel Goossens 1885-1985. Verzameling Leondyme.
Bidprentje, oud-strijder/vuurkruiser Emiel Goossens


Emiel, die gehuwd was met Philomena Stevens, overleed op 10 december 1985 te Tongerlo op de leeftijd van 100 jaar, 9 maanden en 1 week.

Bronnen:
Bidprentje, verzameling Leondyme
Koninklijk legerarchief Brussel
Noël De Mey


maandag 2 juni 2014

Honderdjarige oud-strijder W O. I en W.O. II, Gillis Frans 1891-1993

Gillis Frans, werd op 18 mei 1891 te Hemiksem geboren. Hij ging een vrijwillige dienstverbintenis aan als beroepsvrijwilliger voor de duur van de oorlog vanaf 2 augustus 1914 tot 19 augustus 1919 bij het 4de vrijwilligerskorps en maakte achtereenvolgens deel uit van het 7de en 17de Linieregiment. Liet zich tijdens de oorlog onderscheiden. Frans kreeg op 21 november 1918 nog een vermelding op de dagorder van het leger, voor zijn betoonde moed en langdurige aanwezigheid aan het front met inbegrip van de veertiendaagse veldtocht. Als soldaat 2de klas, streed hij gedurende 52 maanden aan het front, was houder van de vuurkaart, had 8 frontstrepen en 1 kwetsuurstreep. Vervolgens was Frans houder van volgende onderscheidingen:

Oorlogskruis met Palm
Medaille van de Oorlogsvrijwilliger-Strijder
Vuurkruis
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
Bijkomende Palm
Zilveren Medaille in de Leopold II Orde
Militaire Medaille 2de klasse
Gouden Medaille in de Leopold II Orde
Ridder in de Leopold II Orde met Zwaarden
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden
Ridder in de Leopoldsorde met Zwaarden
Officier in de Leopold II Orde met Zwaarden
Officier in de Kroonorde met Zwaarden
Officier in de Leopoldsorde met Zwaarden

Frans nam na de Eerste Wereldoorlog na een onderbreking van zes jaar wederdienst op 23 december 1925. Op 15 mei 1940 trok hij met zijn eenheid naar Frankrijk en werd er op 31 augustus van datzelfde jaar krijgsgevangen genomen. Hij werd naar Duitsland overgebracht en pas op 15 december 1940 gerepatrieerd. Daags nadien kwam Frans terug In België aan en kwam hierbij zonder betrekking te zitten in bezet België.

Zijn anciënniteitspensioen werd op 1 januari 1944 opgesteld. Doordat Fans geen aanvraag had ingediend, om als begunstigde erkend te worden volgens het K.B. van 28 augustus 1964, kreeg hij het statuut van Nationale Erkentelijkheid 1940-1945 niet.

Bidprentje, oud-strijder/vuurkruiser Gillis Frans 1891-1993. Verzameling Leondyme
Bidprentje, oud-strijder/vuurkruiser Gillis Frans 1891-1993

Frans, die weduwnaar was uit een eerste huwelijk van Louisa Bursens en uit een tweede huwelijk van Cesarina Souris, overleed op 6 oktober 1993 te Buggenhout en werd 102 jaar, 4 maanden, 2 weken en 4 dagen oud.

Bronnen:
Bidprentje, verzameling Leondyme
Legerarchief van Evere
Noël De Mey